Uit: "De Kleine Prins" van Antoine de Saint-Exupéry:
''Dit is mijn geheim, alleen met het hart kun je goed zien. Het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar.'
Mijn hart beschouw ik als een kostbaar geschenk waarmee ik verbonden ben met mezelf, het Zelf, met anderen, de wereld. Daarin is zijn hetzelfde als gebed, goed hetzelfde als God. Ik leef vanuit mijn hart door mijn verlangen te volgen naar liefde, schoonheid, harmonie en rechtvaardigheid dat me in staat stelt te creeëren, te groeien en keuzes en beslissingen te nemen die daarmee overeenstemmen.
Het kent de vreugde die vaak verscholen is in kleine dingen en kan anderen daarin laten delen. Met mijn hart kan ik dingen waarnemen die over het hoofd gezien worden.
Mijn hart kent pijn en weet tot de bodem daarvan door te dringen om dan te zien dat verdriet de prijs is van de vrijheid, het besef van mijn eigen tekort in het licht van wat mogelijk is en pijn de sluier over mijn vermogen tot liefde geven en ontvangen.
Daarmee kan ik er ook voor anderen zijn, welke weg ze ook afgelegd hebben en hoever ze ook onderweg zijn, me openstellen voor zijn of haar pijn. Dan hoef ik niet te troosten maar is mijn aanwezigheid genoeg. Dan kan ik stil zijn, stillen, in het weten dat het uiteindelijk niet gaat om wat verloren ging, maar wat ongeschonden is (gebleven) en wat je daar-mee creeërt in je leven. In het toelaten van mijn eigen pijn heb ik de kracht van mijn eigen ziel ontdekt, de onbegrensd-heid van de geest.
Mijn hart weet ook wat vreugde is, al is dat niet meer de onbevangen vreugde die ik ken uit mijn vroege kinderjaren. Het is een meer bewust verworven vreugde die minder afhankelijk is van anderen en die ik kan delen zonder dat verschillen of omstandigheden daar een rol in spelen.
Door in verbinding te blijven met mijn hart heb ik mijn eigen kind-zijn achter me kunnen laten en mijn verlangen om gezien, gehoord en begrepen te worden kunnen transformeren naar een veelomvattender verlangen n.l. de wereld te kennen en anderen te begrijpen, om ouder te worden (in de dubbele betekenis van het woord). Om te ontdekken dat het 'moederlijke' aspect in mezelf niet alleen betekent dat ik kan zorgen voor de onmiddellijke behoeften van een ander, maar ook het besef dat ieder mens een eigen bestemming en karakter heeft en de vrijheid te worden wie zij of hij is, op zijn eigen wijze.
In verbinding met mijn hart kon ik eveneens op zoek gaan naar het 'vaderlijke' aspect in mezelf waardoor ik mijn eigen weg kan vinden in de wereld en de moed heb ontwikkeld me te meten met mezelf en niet met anderen. Om verantwoordelijkheid te dragen voor mijn eigen leven.
Daardoor ben ik vrijer geworden, leef ik meer in het hier en nu. Vrij om ieder moment te kiezen voor elke gedachte, elk woord dat ik uitspreek en elk gebaar dat ik maak. Vrij om te luisteren naar de stem van mijn geweten, dat wat ik weet. Vrij om te vergeven, mijn gekwetstheid op te geven, mijn behoefte aan bevestiging. Vrij om te geven zondermeer, zonder dat ik anderen veroordeel die dat naiëf, ongezond of onpraktisch vinden. En zonder dat ik redenen hoef aan te voeren voor wat ik doe of laat omdat ze er niet meer toe doen.
Mijn hart is als een 'windstille' ruimte overal tussenin, waar gedachten en emoties tot rust komen, geheugen en herinneringen naar de achtergrond verdwijnen en mijn dag- en nachtbewustzijn verbonden zijn met de bron van wat echt is, waar(achtig). In die ruimte kan ik buigen voor een grotere Wil dan de mijne die me ingeeft waar het om gaat en die me de weg naar 'huis' wijst.